دوستی که سه ماه بیش­تر نیست او را می­شناسمو این همه تاثر از رفتنش به جا می­گذارد. مجید حاجی باشی تهیه کننده­ی کار نبود، دوست بود و آن­قدر صمیمی که وقتی در بازگشت از سفرم اس.ام.اس عَبد دستیار کارگردان به دستم رسید: Majid Haji bashi is dead تا این لحظه نه صدای خنده­اش از این دور و ورها دور می­شود و نه "قربُنت برم همشهری"هایش . قرارمان این بود که دوگوله خوری خانم ها را راه بیندازیم و دفترت شده بود پاتوق بروبچه­های "این خلوت تنهایی" تنها تنها گذاشتی و رفتی و این همه خنده و خاطره را. من که اشکم بند نمی­آید. ای کاش مثل همه­ی تهیه کننده­ها فقط تهیه کننده بودی و از دوستی­ات بی­نصیب­مان می­گذاشتی.