آن­قدر کم به وب­لاگم سر می­زنم که انگار دارد تبدیل می­شود به جایی برای مرثیه­سرایی.

اما در مورد پل نیومن نمی­شود چیزی نگفت. پل نیومن یادگار روزهای خوشی­ست که او به واسطه­ی حضور جذاب و به یادماندنی­اش نثارمان کرده است. گربه روی شیروانی داغ، با آن دیالوگ­های دل­چسبش که هنوز توی ذهنم می­چرخد و بازی بازی­گر خوش­استیل­مان و بیلیاردباز که دلم می­ریزد از سرنوشتش.

صادقانه بدجور از مرگ پل نیومن دلم گرفت و پرت شدم به روزهایی که عشق­مان بیلیاردباز بود و البته هنوز هست... بر منکرش لعنت ... که بیلیاردباز فیلمی­ست برای تمام فصول